Wielaert - Adieu de Windhoek

In dit artikel:

Met een zekere berusting schonk Ben, na 34 jaar achter de tap, een laatste glas en vingzijn afscheid aan: nog één avond en Café de Windhoek in Lombok zou voorgoed sluiten. Het café, al meer dan een halve eeuw een markant buurtbolwerk op de hoek van de Laan van Nieuw Guinea en de Groenelaan, verliest daarmee zijn vertrouwde stamgasten en karakteristieke inrichting met U-vormige bar, biljarts en ouderwetse tafels.

De Windhoek stond bekend als een echt buurtcafé — geen studententent maar een mengelmoes van vaste Utrechters, van biljarters tot stewardessen en buurtbewoners uit verschillende culturen. Vrijdagavond bood nog eenmaal het beeld van samen zingen en dansen bij live-muziek (band Uncovered) en een drukke bar, met het vertrouwde menu van spare ribs, saté en broodje bal. Voor veel vaste gasten was het vertrek daarom emotioneel: “Het is niet anders,” zei Ben.

De sluiting is het gevolg van een veranderde koers van de eigenaressen, de zussen Vos, die het café zeven jaar geleden overnamen van Theo en Julia van Uum. Waar de vorige eigenaren wilden dat de Windhoek in stijl bleef, kiest Carlijn Vos nu bewust voor vernieuwing: de biljartzaal wordt omgebouwd tot een kindvriendelijk restaurant met speelelementen — De Vosjes — en in het café verdwijnt de klassieke bar om plaats te maken voor nieuwe zithoeken voor volwassenen. Het is een ingreep die de sfeer en samenstelling van het publiek flink zal verjongen.

Voor de vaste Windhoek-gangers is er een alternatief: Café Kanaalzicht, ook een traditioneel Utrechts etablissement, waar ze hun sociale bijeenkomsten en live-muziek kunnen voortzetten. De transformatie van De Windhoek illustreert een grotere tendens in stadswijken: iconische buurtcafés veranderen of verdwijnen doordat eigenaren inspelen op veranderende wensen, financiële overwegingen en een nieuw publieksprofiel — tot verdriet van wie gehecht was aan de oude kroegtradities.