Weer nieuw onderzoek naar windmolens bij Waterlinie, ondanks eerdere conclusies

In dit artikel:

De gemeente Stichtse Vecht laat voor de derde keer onderzoeken of windmolens bij Vreeland schadelijk zijn voor de Hollandse Waterlinies, die op de Unesco-werelderfgoedlijst staan. Het gaat om zoekgebied 43, de weilanden tussen de Vecht en het Amsterdam-Rijnkanaal. De provincie Utrecht wil daar windmolens mogelijk maken, maar het gebied ligt in de bufferzone van het erfgoed. Daarom moet worden vastgesteld of de turbines het historische landschap aantasten.

Een onderzoek van adviesbureau Land-ID uit 2024 concludeerde dat windmolens in grote delen van het gebied geen grote gevolgen zouden hebben. Omwonenden betwijfelden die uitkomst, waarna de gemeente Witteveen en Bos om een second opinion vroeg. Dat bureau onderzocht de mogelijke komst van acht windmolens en stelde in een conceptrapport dat de Waterlinies zelf intact en herkenbaar zouden blijven. Alleen het uitzicht vanuit de omgeving zou veranderen, met volgens het concept weinig gevolgen voor het erfgoed.

Het rapport werd echter eind september ingetrokken nadat het met onder meer de gemeente, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en het Sitebureau Hollandse Waterlinies was besproken. Volgens Witteveen en Bos verschilden de betrokken partijen van mening over de beoordelingskaders, waardoor zij de effecten verschillend interpreteerden. Het Sitebureau bepaalt welke kenmerken van het Unesco-erfgoed beschermd moeten worden en is verbonden aan vier provincies, waaronder Utrecht. Daarmee is het deels betrokken bij zowel de bescherming als de ontwikkeling en beoordeling van de windmolens.

De gemeente heeft inmiddels adviesbureau Movares opdracht gegeven voor een derde onderzoek, een zogenoemde Heritage Impact Assessment (HIA). Hoeveel de eerdere studie kostte of hoeveel uren eraan is gewerkt, willen zowel Witteveen en Bos als de gemeente niet zeggen. Er komen uiteindelijk niet meer dan acht turbines, maar het precieze aantal staat nog niet vast.