Vincent Bijlo leerde dit jaar lessen van probleemwolf: 'We moeten ons niet uit elkaar laten spelen'

In dit artikel:

Cabaretier en schrijver Vincent Bijlo (uit Bunnik) maakte probleemwolf GW3237m — door het publiek vaak Bram genoemd — tot het centrale thema van zijn eindejaarsconference in het Beauforthuis in Austerlitz. Voor Bijlo, die sinds zijn geboorte blind is, fungeert het dier als een veelkoppig symbool: tegelijk dader, slachtoffer en boodschapper. In zijn voorstelling test hij een navigatie-app voor blinden en loopt zo in de bossen tegen de wolf aan; die ontmoeting gebruikt hij om te reflecteren op wat Bram in de samenleving losmaakte.

Bijlo is vooral geboeid door de maatschappelijke verdeeldheid rond de wolf: dierenactivisten splitsten in voor- en tegenstanders van het zenderen en traceren van het dier, wat volgens hem een typisch Nederlands patroon van tegenover elkaar staande kampjes illustreert. Hij trekt ook een parallel met politieke verdelingen in Europa en waarschuwt tegen het zich uit elkaar laten spelen — zijn pleidooi is eenvoudig: meer solidariteit en minder versnippering.

De voorstelling was al in ontwikkeling toen Bram begin deze maand werd doodgeschoten; een geplande scène waarin de wolf wachtte tot een afschotvergunning zou verlopen, moest Bijlo herschrijven. Hij noemt het doden van het dier treurig en wijst erop dat het beest naar Nederland kwam en toch werd afgemaakt. Hij waardeerde de ingetogen reactie van de vader van het zesjarige jongetje dat door de wolf werd gegrepen: geen champagne, maar verdriet.

Normaal begeleidt een band Bijlo tijdens zijn oudejaarsconference, maar nu staat hij alleen op het podium met zijn vrouw Mariska Reijmerink — een keuze die herinneringen oproept aan hun vroege beginjaren samen. De voorstelling is speciaal voor het Beauforthuis gemaakt; hij speelt nog twee avonden. In teksten en rapportages wordt de wolf vaak aangeduid met de wetenschappelijke code GW3237m; in Bijlo’s voorstelling en in dit artikel spreekt men van Bram.