Van Waert - Dirkje Kuik wordt niet vergeten

In dit artikel:

Op de witgepleisterde gevel tegenover het voormalige huis van schrijfster en beeldend kunstenaar Dirkje Kuik in de Oude Kamp prijkt haar gedicht "Centraal Museum" met daarnaast een tekening van een egeltje — een verwijzing naar Kuiks persoonlijkheid en haar gelukkige jaren in dit huis samen met huisvriend Jo Nijenhuis. Vriend en erfgoedbeheerder Jos te Water Mulder licht toe dat het werk teruggrijpt op die periode en dat het egeltje Kuik zelf symboliseert.

Het gedicht staat ook in Kuiks laatste bundel München ’38 (2008), waarin ze aan het einde van haar leven over de dood filosoferend personages en oude bekenden laat samenkomen tijdens een mythische overtocht. In de tekst duiken herkenbare Utrechts-historische plekken op, waaronder een café dat lezers als het vroegere Van der Wielen (voorheen Dropkruiderij Sassafras) zullen herkennen; dat etablissement verdween in 1993 en is nu een sushizaak. De muurtekst wijkt licht af van de versie in het boek.

De muurschildering werd op 15 oktober 2010 onthuld door toenmalig wethouder Mirjam de Rijk. Kuik (1929–2008) wordt verder herdacht met een plaquette in het plaveisel van de Paulusbrug. Recent schrijft Marijke van Dorst (Salon Saffier) in het februari‑2026‑nummer van Hollands Maandblad opnieuw over Kuik, een signaal dat haar werk en lokale herinnering levend worden gehouden.