Utrecht volgens Ronald Giphart: 'Vroeger was dit een culinaire toendra'
In dit artikel:
Schrijver Ronald Giphart woont al veertig jaar in Utrecht en is niet van plan de stad nog te verlaten. Hij kwam er in 1986 als student Nederlands vanuit Soest wonen en ontdekte tijdens zijn werk als nachtportier in ziekenhuis Overvecht dat hij kon schrijven. Een korte verhuizing naar De Bilt, na de geboorte van zijn tweede kind, beviel aanvankelijk goed, maar de mentale afstand tot Utrecht bleek uiteindelijk te groot. Het gezin verhuisde daarom terug.
Giphart waardeert Utrecht omdat de stad volgens hem veel voorzieningen en culturele mogelijkheden van een grote stad heeft, maar tegelijk overzichtelijk blijft. De binnenstad, het muziekcentrum, musea en de groeiende restaurantsector noemt hij als pluspunten. Zijn grootste ergernis is de enorme hoeveelheid fietsers. Vooral het fietspad bij TivoliVredenburg is volgens hem zo druk dat oversteken of doorrijden soms lang duurt.
Zijn vaste plekken zijn café De Stad aan de Lange Jufferstraat en Orloff op ’t Wed. Daar dronk hij vroeger na nachtdiensten al vroeg bier; tegenwoordig zit hij er vooral met koffie en een krant. Ook is hij positief over de culinaire ontwikkeling van Utrecht. Restaurants als Madeleine, Karel V en Rosie profiteren volgens hem van initiatieven zoals ‘Maffe Maandag’, waarbij chefs samen over hun vak praatten. Die samenwerking wordt binnenkort opnieuw opgepakt.
Bezoekers adviseert Giphart langs de grachten met hun werfkelders te wandelen, een klassiek Utrechts café te bezoeken en een goed restaurant te kiezen. Ondanks de drukte vindt hij Utrecht nog altijd groot genoeg, maar niet te groot: een levendige en ademende stad die haar overzichtelijke karakter heeft behouden.
Vandaag Inside: Cody Gakpo ziet opvallende overeenkomsten tussen Jürgen Klopp en Xavi Hernández