Taams - D.E.M.G.S.T (48)

In dit artikel:

Schrijver Raymond Taams beschrijft een diepe crisis in zijn schrijverschap. Op 45-jarige leeftijd wil hij niet langer als reactionaire, cultuurpessimistische schrijver tegen het moderne leven aanschoppen, uit angst als een oude zeur te worden gezien. Tijdens een wandeling door Utrecht, richting de bibliotheek aan de Neude, ziet hij op het Nijntje-pleintje zes Nijntje-knuffels bij het bronzen beeld van Nijntje. Een man met een Aziatisch uiterlijk fotografeert de opstelling; naast hem staat een geopende koffer. Taams reageert eerst met een negatieve en vooringenomen interpretatie, maar beseft later dat de man ook een fotograaf kan zijn die een aantrekkelijke foto voor een tijdschrift maakt. Hij ziet die correctie van zijn automatische oordeel als een mogelijk keerpunt: zijn innerlijke, kwaadaardige stem moet minder snel van mensen karikaturen maken. Het schrijven over deze worsteling werkt voor hem bovendien als therapie en bewijst volgens hem dat zijn schrijverschap nog leeft.