Taams - D.E.M.G.S.T (47)

In dit artikel:

Raymond Taams beschrijft hoe moeilijk hij het vindt om in het gehaaste Utrecht van 2026 het lichte en speelse te blijven zien. Terwijl hij eerder een hardloopster met het shirt ‘Ren tegen kanker’ ontmoet, beseft hij dat zijn eigen teksten vaak vooral klagen en somber stemmen. Als hij na een rustige week op een antikraakboerderij in Zeist terugkeert naar de stad, brengt hij eerst zijn lege wijnflessen naar de glasbak bij het Oorsprongpark. Daar verpest een bits briefje over verkeerd geplaatst afval onmiddellijk zijn goede humeur. Taams gebruikt het voorval om zichzelf kritisch en met humor te bekijken: zelfs na een ontspannen vakantie laat hij zich snel meeslepen door de chagrijnige sfeer van de stad. Zijn vriendin bevestigt die zelfanalyse door zijn klaaglijke toon spottend ter discussie te stellen.