Taams - D.E.M.G.S.T. (43)

In dit artikel:

In deze column blikt Raymond Taams terug op een oude wrok tegen zijn vroegere aardrijkskundeleraar, die hem dertig jaar geleden in de klas vernederde. In een eerdere tekst vergeleek hij die docent zelfs met Hitler, en in deze aflevering gaat hij verder met een bekentenis over zijn eigen neiging tot wraak en verbale agressie.

De aanleiding is een alledaags moment in Utrecht, bij de Albert Heijn in Hoograven, waar Taams op slippers met een doos cornflakes onder zijn arm een auto op het zebrapad ophield. Toen een vrouw op de passagiersstoel hem boos aankeek, schoten hem direct heftige beledigingen en ziektescheldwoorden te binnen. Daarna stelt hij zichzelf kritische vragen: hoe snel kan een onbekende in je hoofd veranderen van een willekeurig mens in een vijand?

Daarmee draait de column vooral om zelfonderzoek en morele onrust. Taams laat zien hoe anonimiteit, stadsdrukte en een nerveuze samenleving volgens hem kunnen bijdragen aan kort lontje-gedrag. Tegelijk houdt hij de lezer een ongemakkelijke spiegel voor: misschien is zijn eigen boosheid niet alleen een reactie op anderen, maar ook een teken dat hij zelf hard en beschadigd is geworden.