Taams - D.E.M.G.S.T. (39)

In dit artikel:

Raymond Taams wandelt op een hete vrijdagmiddag in 2026 over de Maliebaan — bij het voormalige NSB‑hoofdkantoor — en voert een zelfreflectie over liefde en professionaliteit. Sinds de sterfdag van zijn vader, toen hij 22 was (nu 23 jaar geleden), heeft hij zich fel verzet tegen wat hij ervaart als liefdeloosheid in werk en organisaties. Dat verzet leidde er in 2011 toe dat hij zijn jaarcontract bij de Omroep NCRV opzegde, omdat eindeloze vergaderingen over abstracte “kernwaarden” volgens hem creatieve processen verstikten en de ziel aantasten.

Na vijftien jaar heeft hij geen spijt van die keuze: hij stelt liefde boven holle marketingtaal. Tijdens een boodschappenstop in de Albert Heijn ziet hij een tijdschriftcover (LINDA) met drie bekende vrouwen en een boodschap die de zelfstandigheid en geluk van single vrouwen roemt; hij vindt die beeldspraak kille en liefdeloos en zou liever een eerlijker, melancholischer beeld van liefde en proberen zien.

Taams wisselt persoonlijke herinnering, maatschappijkritiek en ironie: de wandeling langs historische plekken vormt het decor voor een pleidooi tegen zakelijk jargon dat volgens hem menselijkheid en verbondenheid ondermijnt. De column is zowel autobiografisch als een reflectie op hoe instituties en media gevoelens van mensen inkaderen.