Taams - D.E.M.G.S.T. (34)

In dit artikel:

Op een zonnige vrijdagnamiddag in april wacht columnist Raymond Taams in een apotheek in Hoograven terwijl hij drie doosjes pillen ophaalt en zichzelf tijd gunt om te schrijven. Kort daarop ziet hij op tv een interview met de pas aangetreden VVD-fractievoorzitter Ruben Brekelmans, naast hem een fragment met de eveneens jonge VVD’er Vincent Karremans en presentator Sven Kockelmann. Taams voelt weinig verschil tussen de twee politici en ervaart ze als uitwisselbare, gladde representanten van een partijstijl die hem leeg en alarmerend voorkomt.

Een opiniepeiler in de uitzending laat zien dat veel VVD-stemmers vinden dat mensen met lagere inkomens niet extra gecompenseerd hoeven te worden voor de energiecrisis. Dat gegeven raakt Taams: hij is bedroefd over wat hij ziet als een onverschilligheid bij een deel van het electoraat en vreest dat optimistische, onkritische kiezers zich later moeten gaan realiseren dat politiek niet alleen rozengeur is. De column wisselt persoonlijke observaties in de wachtkamer met een kritische reflectie op politiek leiderschap en sociale solidariteit, en sluit af met een ironische noot over schrijverschap en afleiding tijdens het wachten op medicijnen.