Taams - D.E.M.G.S.T. (23)

In dit artikel:

Raymond Taams beschrijft een korte, persoonlijke gebeurtenis: op een kruising bij de Jutfaseweg ziet hij hoe twee agenten een meisje bekeuren terwijl een opvallende politieauto met een groot blauw zwaailicht stopt. Omdat er de laatste tijd in kranten over ‘nepagenten’ in onder meer Overvecht is geschreven, twijfelt hij of het echt om echte dienders gaat. Hij speelt met de gedachte een grapje te maken als hij zelf zou worden aangesproken, maar realiseert zich dat hij dan wel zijn identiteitsbewijs bij zich moet hebben om een boete te voorkomen.

Het voorval leidt tot ergernis over het flauwe, belerende argument van de agent: “het is voor je eigen veiligheid”. Taams geeft aan dat hij het woord ‘veiligheid’ moe is wanneer het wordt ingezet om ongemakkelijke overheidsmaatregelen te rechtvaardigen. In een scherpe, ironische wending vergelijkt hij de Nederlandse retoriek met het gedrag van politieke leiders in het buitenland en verwijst hij provocerend naar een publiek debat rond Donald Trump en een affaire met een pornoster — bedoeld als satirische pointe. Hij sluit af met zelfbewuste meta-ironie: dit is zijn drieëntwintigste handgeschreven stukje, waarin hij maatschappelijke taal en gezagsgedrag op de hak neemt.