Taams - D.E.M.G.S.T. (15)

In dit artikel:

Raymond Taams wandelt langs de Croeselaan, tegenover het Rabo-hoofdkantoor, en ziet op een betonnen bankje een handgeschreven tekst: "Vandaag is mooi en vol genoeg." Die korte gedachte zet hem even stil; de koude, droge lucht en de laagstaande zon versterken het moment. Tegelijk voelt hij de drang om te schrijven: sinds mei publiceert hij de serie Door Een Mens Geschreven Stuk Tekst, aanvankelijk moeizaam maar inmiddels bijna wekelijks, en het is bijna een week geleden sinds het laatste stuk — dat kriebelt.

Taams reflecteert op piekergedrag bij ADHD en haalt de Amerikaanse psychiater Edward Hallowell aan: mensen met ADHD blijven soms onbewust hangen in doemscenario’s omdat dat scherpte en focus geeft. Sinds zijn eigen diagnose erkent Taams dat die dynamiek speelt en merkt hij dat bewustzijn helpt om minder verstrikt te raken in eindeloos malen. Toch droomt hij erover zich eens volledig te laten meevoeren door tevredenheid: teruglopen van het bankje, thuis rustig en zelfvoldaan achter zijn bureau zitten en — bijna als paradox — spontaan vergeten een nieuwe aflevering te schrijven.

Het stuk verkent het spanningsveld tussen creatieve plichtsgevoel en het verlangen naar tevreden rust, en toont hoe zelfkennis (in dit geval rond ADHD) kan verzachten zonder meteen alle drang tot produceren weg te nemen.