10 dagen oud krijgt Raymond gevangenennummer 574 in Kamp Amersfoort

In dit artikel:

Tijdens de herdenking van de overdracht van Kamp Amersfoort aan het Rode Kruis (19 april 1945) vertelde Raymond Kesnig, volgens onderzoekers de jongste gevangene van het kamp, zijn levensverhaal — via zijn zoon Galen en een doventolk, omdat Kesnig (82) als baby doof werd. Onderzoekers van de Stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort hadden hem vorig jaar in België opgespoord.

Kesnigs moeder Esther kwam hoogzwanger met haar man Hartog op 17 mei 1943 aan in Kamp Amersfoort; Esther werd naar het St. Elisabethziekenhuis gebracht en beviel daar op 21 mei 1943 van Raymond. Tien dagen later keerden moeder en pasgeborene terug in het kamp, waar Raymond het gevangenenummer 574 kreeg. Omdat zijn ouders de Britse nationaliteit hadden, kregen ze relatief minder zware behandeling, maar de familie leed zwaar: enkele verwanten werden naar vernietigingskampen gestuurd en vermoord. Het gezin belandde later in Bergen-Belsen, waar de moeder probeerde Raymond te verbergen om medische selectie te voorkomen — zijn huilen verried hem echter. Uiteindelijk werden zij door Britse troepen bevrijd.

Na omzwervingen via Nederland, Zuid-Afrika en Israël vestigde Kesnig zich met zijn gezin in België. De oorlog liet blijvende schade: dove kinderen, littekens van vlektyfus en epilepsie. Tijdens de herdenking — met thema ‘Humor en verzet’ en sprekers als Sanne Wallis de Vries en Herman Pleij — ontving het verhaal van Kesnig groot applaus van ruim zeshonderd aanwezigen. De ceremonie eindigde bij het monument De Stenen man, waar Kesnig samen met oud-gevangene Hans Gerritsen een krans legde.