Pacers Stijn en Wilco slepen lopers door Utrechtse marathon: 'Je bent hun houvast'
In dit artikel:
Tijdens de Utrecht Marathon trekken pacers van het Dutch Pacing Team morgen niet alleen tempo, maar ook ontspanning en vertrouwen door het veld. Stijn Boode (45) en Wilco Kelder (36) leiden respectievelijk de groepen voor 3:30 en 3:15 uur; ze dragen herkenbare vlaggen met de doeltijd en houden de hele 42 kilometer een constant tempo aan zodat deelnemers zich daaraan kunnen vasthouden. “Je bent dienend aanwezig,” zegt Wilco: het gaat volgens hen niet om eigen prestaties maar om het ondersteunen van anderen.
Pacers begeleiden lopers praktisch en mentaal: ze geven aanwijzingen wanneer te drinken of een gel te nemen, letten op veiligheid bij drankposten (bijvoorbeeld rechts lopen zodat anderen kunnen passeren) en houden de groep rustig — vooral belangrijk bij de voorspelde warmte. In tegenstelling tot de hazen voor toprenners, die vaak na 25–30 km stoppen, lopen deze pacers bewust de volledige marathon en vaak langzamer dan hun eigen kunnen; Stijn heeft een PR net onder de drie uur maar loopt nu op 3:30. Ze nemen voldoende marge en moeten de afgesproken eindtijd betrouwbaar garanderen; maximaal één minuut afwijking bij de finish is toegestaan.
Het vak vereist ervaring en rekenwerk. Pacers controleren voortdurend het tempo en delen tussentijds de marge met hun groep zodat lopers weten waar ze staan. Vorig jaar liep het bijna mis in Utrecht: vlak bij kilometer 40 bleken de gemarkeerde punten niet te kloppen en stond de groep ruim een minuut achter. Stijn en Wilco overlegden met de resterende lopers, schakelden hun positie om en sleurden de achterblijvers bijna over de streep — uiteindelijk net binnen de streeftijd.
Waarom ze het doen? Beide mannen noemen de verbondenheid onderweg en de emotionele beloning aan de finish. Runners komen soms huilend binnen, halen soms tientallen minuten van hun persoonlijke record; die reacties maken het pacen “superverslavend”, volgens Wilco. Ze benadrukken ook de verantwoordelijkheid: je moet omgaan met drukte, valpartijen en onbetrouwbare parcoursaanduidingen, terwijl je tegelijkertijd rust en richting biedt.
Kortom: pacers vormen voor veel marathonlopers een steunpilaar — een constante tempo-aanwijzing, coach en veiligheidsbewaker in één — met als ultieme beloning de ontlading bij de finish.