Pieter (82) stopt met fluiten: 'Van de club mocht ik wel vaker een voordeeltje geven'

In dit artikel:

Pieter 't Hart (82) zwaait na zestig jaar af als scheidsrechter bij Sportlust '46 in Woerden. Met zijn laatste fluitsignaal afgelopen zaterdag beëindigde hij een routine van elke zaterdag op het veld; “Het is mooi geweest,” zegt hij over zijn keuze om met opgeheven hoofd te stoppen in plaats van vanwege een blessure.

Het fluiten voor jeugdteams bracht hem de meeste voldoening: hij houdt van de kleine, menselijke momenten — zoals een jongen uit JO14-2 die protesteert en vervolgens een bemoedigende aai krijgt — en prefereert spelen te laten doorgaan wanneer dat de wedstrijd ten goede komt. Seniorenteams liet hij achter zich omdat de sfeer onder oudere spelers en langs de lijn de laatste jaren was verhard; ook agressieve reacties van ouders begonnen de controle op het veld te ondermijnen. Echte incidenten met ouders zijn volgens hem zeldzaam geweest en de club stond hem daarbij altijd bij.

Spelers en ouders waarderen zijn vriendelijkheid en rechtvaardigheid. Hoewel teamgenoten grappen dat hij wel eens in het voordeel floot, houdt 't Hart vol dat hij geen “thuisfluiter” was; soms vond de club hem zelfs te streng.

Zijn afscheid betekent niet het einde van zijn clubverbondenheid. Naast een wekelijkse training bij de nabijgelegen atletiekvereniging zal hij blijven komen kijken bij het eerste elftal. Zo sluit hij een lange scheidsrechtersloopbaan af maar blijft hij betrokken bij Sportlust '46 — niet meer achter de vlag, wel als trouwe supporter en beweeglijke buurtgenoot.