Ook in Utrecht seksueel geweld in naoorlogs interneringskamp

In dit artikel:

Na de bevrijding werden in Utrecht, net als elders in Nederland, mensen opgepakt die van collaboratie met de Duitse bezetter werden verdacht. Vrouwen werden ondergebracht in Kamp Plompetorengracht, gevestigd in twee panden aan de Plompetorengracht. Tussen augustus en december 1945 verbleven daar in totaal ongeveer zeshonderd vrouwen.

Onderzoek van de Utrechtse krijgsraad wees op ernstig seksueel geweld in het kamp. Minstens vijf bewakers, onder wie de commandant, zouden regelmatig seks hebben gehad met gedetineerden en hen onder druk hebben gezet met zelfgeschreven verklaringen die strafvermindering of vrijspraak konden opleveren. Ook vonden aanrandingen plaats. Daarnaast werden vrouwen dagelijks vernederd, onder meer door geweigerd toiletbezoek, achtergehouden post en dichtgespijkerde ramen.

Hoewel vijftien vrouwen hierover getuigden, werden hun verklaringen aanvankelijk door rechercheurs en de bewakers in twijfel getrokken. Een parlementair onderzoek bevestigde in 1950 hun lezing, maar de belastende bevindingen werden niet in het eindrapport opgenomen. De Utrechtse zaak maakt deel uit van een breder, naoorlogs patroon waarin seksueel geweld tegen duizenden vrouwen die van collaboratie werden verdacht, werd toegedekt en klokkenluiders het zwijgen werd opgelegd.