Pim dacht: 'Dat las ik wel even dicht', en was vervolgens 7 jaar bezig

In dit artikel:

Na zeven jaar sleutelen nadert in Vinkeveen de restauratie van de veensteekmachine **Hoop Op Zegen no. 2** zijn voltooiing. De bijna 70-jarige **Pim Berkelaar** en zijn zwager **Kees Kentrop** hebben het zwaar verroeste schip grotendeels eigenhandig hersteld, van het dek tot de emmerbakjes van de oude veenmachinerie. Wat ooit een roestig wrak vol gaten was, moet straks weer laten zien en horen hoe in de 19e en 20e eeuw machinaal veen werd gewonnen.

Het schip kwam in **1886** naar Vinkeveen, toen de veenhandel daar nog alles bepaalde. Voor die tijd werd turf met de hand gestoken, een extreem zwaar karwei. De machine maakte dat werk vele malen sneller: de motor dreef niet alleen het schip aan, maar ook het steekmechanisme op het dek dat veen opschepte, vermengde met water en via een buis op het land deponeerde. Daarna droogde het veen op de legakkers in de Vinkeveense Plassen en werd het gebruikt als brandstof.

De restaurateurs hopen het schip in **september**, tijdens **Open Monumentendag**, voor het publiek te laten draaien. Dat moet eerst nog veilig proefvaren en proefdraaien worden, maar als het lukt is het volgens hen de enige nog drijvende veensteekmachine ter wereld. Uiteindelijk moet het vaartuig een plek krijgen in het nog gesloten **museum De Ronde Venen**, dat wacht op vergunningen voor een nieuw onderkomen.