Zo zorgden wijkverpleegkundigen vroeger voor bewoners van volksbuurten

In dit artikel:

In het Utrechtse Volksbuurtmuseum is tot 25 oktober de tentoonstelling **“Zorg achter de voordeur: geschiedenis van de wijkverpleging”** te zien, over de tijd dat wijkverpleegkundigen een vertrouwd gezicht waren in volksbuurten zoals **Wijk C**. De expositie is samengesteld door museumdirecteur **Lieve Baetens** en historicus **Anika Salden**, die ontdekten dat het onderwerp veel herkenning en nostalgie oproept.

De tentoonstelling laat zien hoe de wijkverpleging vroeger werd georganiseerd via **kruisverenigingen**, die elk verbonden waren aan een levensbeschouwelijke stroming: protestants, katholiek of neutraal. Verpleegkundigen trokken vervolgens op **bromfiets, solex of fiets** door de buurt met grote tassen vol spullen. Ze gaven advies over hygiëne en voeding, zorgden voor baby’s, brachten medicijnen rond en hielpen bij verzorging aan huis.

Volgens de samenstellers hadden deze vrouwen niet alleen een medische taak, maar ook een sociale rol: zij kwamen letterlijk **achter de voordeur** en konden zo zien hoe mensen leefden en of er problemen waren. In een tijd dat niet ieder huis een douche had, hielpen ze soms zelfs met wassen. Dat vroeg veel vertrouwen van bewoners, zeker in hechte arbeiderswijken waar buitenstaanders niet zomaar werden binnengelaten.

De expositie schetst daarmee niet alleen de geschiedenis van de zorg, maar ook een beeld van een beroep dat diep ingebed was in het dagelijks leven van de buurt.