Liesbeth vertelt na 22 jaar over de moord op haar dochter

In dit artikel:

Liesbeth Németh vertelt 22 jaar na de moord op haar dochter Ilona voor het eerst uitgebreid over haar verlies. Ilona, 34 jaar, verdween in juli 2004 toen ze op weg was van haar woning in de Utrechtse wijk Zuilen naar haar werk in Hilversum. Haar fiets werd kilometers verderop teruggevonden, maar van Ilona ontbrak elk spoor. Liesbeth bleef ruim een jaar hopen dat haar dochter nog leefde en zocht haar zelfs in de mensenmassa’s op televisie.

In augustus 2005 werd Ilona’s lichaam gevonden. Daarmee kwam een einde aan de onzekerheid, maar verdween ook het laatste sprankje hoop. Later hoorde Liesbeth dat haar dochter was aangevallen door Amin M., die tijdens proefverlof was. Hij sloeg haar met een fietsketting bewusteloos, verkrachtte haar en begroef haar lichaam.

De moord leidde bij Liesbeth tot intens verdriet, woede en machteloosheid. Ook haar geloof kwam onder druk te staan: ze vroeg zich af waarom God dit had toegelaten. Met bokshandschoenen en een boksbal probeerde ze haar frustratie kwijt te raken. Uiteindelijk hielp haar geloof haar juist om met het verlies te leven, ondanks blijvende boosheid en vragen.

Amin M. vluchtte naar Marokko, waar hij in 2006 werd berecht. Zijn doodstraf werd omgezet in levenslange gevangenisstraf, omdat de doodstraf daar niet wordt uitgevoerd. Voor Liesbeth voelt dat als gerechtigheid. Vergeven wil ze hem niet, zeker omdat hij volgens haar nooit spijt heeft betuigd; dat laat ze aan God over.

Na 22 jaar is haar verdriet draaglijker geworden, maar het gemis blijft. In de documentaire *De stilte van Liesbeth* van Olaf Koelewijn doet ze haar verhaal. De film is vanaf dinsdag om 13.00 uur en vervolgens ieder uur te zien bij RTV Utrecht.