Leraar Mees (24) kreeg voorrang op Utrechtse woning: 'Overwogen ergens anders te werken'

In dit artikel:

De 24‑jarige Mees Kielestein kreeg in oktober eindelijk een woning in Overvecht, nadat hij ruim een jaar vergeefs had gezocht naar betaalbaar wonen dicht bij zijn werk in Utrecht. Kielestein, docent op een school voor speciaal onderwijs in Kanaleneiland, woonde tijdelijk in een studio in Hilversum en overwoog zelfs naar Drenthe of elders te verhuizen omdat woningen in en rond Utrecht te duur of op lange wachtlijsten stonden.

Begin dit jaar wees de schooldirecteur hem op een regeling van woningcorporatie Woonin: zes woningen in Overvecht gereserveerd voor twaalf jonge onderwijsmedewerkers. Hij meldde zich aan en kreeg, mede door zijn werk in het speciaal onderwijs, voorrang. De verhuizing liep vertraging op doordat hij eerst twijfelde over samenwonen en later asbest in het flatgebouw werd ontdekt — sanering kon niet meteen plaatsvinden door de bouwvak — waardoor het pas in oktober werd voordat hij kon intrekken.

Kielestein is opgelucht dat hij in Utrecht kon blijven werken en wonen. Hij benadrukt dat het belangrijk is dat mensen met cruciale functies, zoals leraren en zorgverleners, toegang krijgen tot woningen in de stad; anders dreigen zij weg te trekken naar goedkopere regio’s. Ook collega’s worstelen met woonruimte en extra kosten zoals parkeervergunningen, wat de bereikbaarheid en behoud van personeel bemoeilijkt.

Hoewel zijn eerste dagen in Overvecht onwennig waren door enkele explosies en veel politie‑optreden in de buurt, is hij nu gesetteld en tevreden: hij woont dichtbij de Vecht en kan makkelijk naar zijn werk fietsen. Zijn verhaal illustreert hoe gerichte huisvestingsmaatregelen kunnen helpen om essentieel personeel in stedelijke gebieden te behouden.