Leenaers - Je kunt niet altijd je zin krijgen (en dat is maar goed ook)

In dit artikel:

De nog te vormen regering onder leiding van Rob Jetten heeft afgezien van het plan om "de bak" van de A27 bij landgoed Amelisweerd te verbreden. Volgens Armand Leenaers een verstandige keuze: de aantasting van natuur en milieu weegt niet op tegen de beperkte tijdwinst, terwijl de kosten ondertussen torenhoog zijn opgelopen.

Historisch kader: in de jaren zestig en zeventig stonden bereikbaarheid en economische groei centraal. In het boek Utrecht in bedrijf beschrijft historicus Floribert Baudet hoe de Kamer van Koophandel, samen met gemeente en provincie, destijds voor aanleg van de A27 door Amelisweerd pleitte. Dat leidde tot felle tegenstand van milieuactivisten; de ontruiming in september 1982 kreeg zelfs internationale aandacht. In de loop van de jaren veranderde het denken: eind jaren negentig publiceerde de KvK het rapport Groeien binnen grenzen en nam afstand van een onbeperkte asfaltlogica.

De recente discussie speelde zich af tegen een achtergrond van aanhoudende files en mislukte maatregelen zoals rekeningrijden. Rijkswaterstaat, de provincie en het bedrijfsleven — waaronder MKB Nederland, VNO-NCW en aanvankelijk ook de KvK — drongen aan op meer capaciteit van de A27. Leenaers legt uit dat hij als inwoner van Lunetten en regelmatige bezoeker van Amelisweerd de kwetsbaarheid en geluidsoverlast van het gebied goed kent; zijn verzet was geen NIMBY-houding maar een afweging van openbaar en ecologisch belang.

Uiteindelijk is het plan na jaren van plannenmakerij en lobby’s stopgezet. Leenaers ziet daarin een les: maatschappelijke wensen en machtsposities kunnen veranderen, en dat is in dit geval positief voor natuur en leefomgeving.