Kritiek op afschieten aangereden wolf: 'Onnodig lijden niet uit te sluiten'
In dit artikel:
In september 2025 werd op de Doornseweg in Leusden een wolvin die eerder die avond was aangereden twee keer doodgeschoten; een vrijwilliger met een jachtakte van Stichting Valwild vuurde beide schoten af terwijl politie en de hulpofficier van Justitie aanwezig waren. Stichting Valwild stelt dat het eerste schot dodelijk was en het tweede uit gewoonte werd afgevuurd om mogelijk zichtbaar spartelen te voorkomen. Uit een sectierapport van het Dutch Wildlife Health Centre blijkt echter dat de kogel eerst de voorpoot verbrijzelde voordat hij de borstkas bereikte, waardoor extra lijden niet kan worden uitgesloten.
De Belgische dierenarts Stef Michels, met veertig jaar ervaring bij het Natuurhulpcentrum in Limburg, concludeert op basis van het rapport dat hier geen correcte nooddoding is toegepast en dat een deskundige deze omstandigheid had moeten meenemen. Michels wijst erop dat bij wildartsen in de Verenigde Staten vaak wordt geadviseerd op de schedel te richten: dat vermindert de kans op pijnprikkels en levert een sneller, 'humaner' einde op. Volgens hem speelt de jachttraditie — waarbij op hartstreek wordt geschoten bij hertachtigen en zwijnen — een rol bij de keuze voor een borstschot, wat bij een liggende wolf risico’s met zich meebrengt als een poot vóór het hart ligt.
In Utrecht is de procedure na een aanrijding dat bestuurders de politie bellen; leeft het dier nog, dan roept de politie een deskundige op, in deze provincie doorgaans iemand van Stichting Valwild. Die deskundige mag besluiten of het dier terug de natuur in kan of ter plekke wordt gedood. Sinds de eerste geregistreerde gevallen zijn in de provincie zes wolven aangereden; alleen bij de wolvin in september 2025 is daadwerkelijk een nooddoding uitgevoerd.
De affaire leidt tot politieke vragen. Jesseka Batteau (Partij voor de Dieren) zegt dat de vrijwilliger die schoot geen gespecialiseerde wolvenkenner was en dat er geen dierenarts was geraadpleegd. Zij wil dat de protocollen worden herzien zodat ze aansluiten bij de wettelijke verplichting de wolf als bedreigde soort te beschermen. Gedeputeerde Has Bakker en Stichting Valwild verdedigen de aanpak: de uitvoerders zijn groene boa’s met een jachtakte die valwild afhandelen en volgens Bakker is bij de wolvin volgens protocol gehandeld. De provincie stelt dat het bestaande protocol geen onderscheid maakt tussen grotere zoogdieren en dat een jachtakte voldoende is om te kunnen schieten, met het streven onnodig lijden te voorkomen.
Wel kondigt de provincie aan dat de protocollen dit jaar geëvalueerd zullen worden. De zaak legt een spanningsveld bloot tussen praktische noodsituaties aan de weg, de deskundigheid van vrijwilligers met jachtachtergrond en de wens van dierenartsen en dierenrechtenorganisaties voor methoden die het lijden van beschermde soorten zoveel mogelijk beperken.