Knegtel - Rambobank

In dit artikel:

De geplande verbreding van de A27 bij Amelisweerd gaat niet door; het bos blijft behouden. Volgens de columnist won de natuur deze keer van infrastructurele plannen die decennialang op tafel lagen. De meanderende Kromme Rijn liet zich niet zomaar rechttrekken naar een keurige plattegrond, en dat doorbrak het project.

Knegtel schetst hoe banken en boeren samen soms uitbouwen naar meer ruimte—een beeld van kredietverleners die uitbreidingsplannen aanmoedigen en boeren laten dromen van grote stallen—en bekritiseert dat geld vaak de waarde van lucht, bodem en water klein rekent. Hij noemt specifiek de Raiffeisen Boerenleenbank en wijst op haar imposante kantoorgebouw aan de Croeselaan, door Utrechters ‘de Verrekijker’ genoemd, als symbool van die macht.

De columnist plaatst de huidige overwinning in een historische context: in 1986 leidde actievoeren al tot een flinke beperking van de kapbreedte toen de snelweg door Amelisweerd werd aangelegd. Dat voorbeeld toont volgens hem aan dat lokaal verzet resultaat kan hebben en dat landbouw en natuur in elkaars nabijheid anders georganiseerd moeten worden. Knegtel benadrukt ook de paradox dat Nederland, ondanks zijn beperkte oppervlakte, wereldwijd een enorme voedingsexport heeft—een systeem dat druk legt op landschap en milieu.

Kortom: blijvende waardering voor dat het groen ditmaal het grijs verslaat, maar met de verwachting dat de discussie over de A27 en soortgelijke ingrepen ooit weer terugkomt.