Kerncentrale of kerk? De meningen over dit gebouw zijn verdeeld

In dit artikel:

De Rehobothkerk in Zeist verdeelt de meningen. Sommige omwonenden vinden het gebouw met zijn ronde bakstenen torens lijken op beschuitbussen, graansilo’s of een kerncentrale. Anderen, onder wie schrijver en gebouwenliefhebber Martjan Kuit, zien juist een uniek architectonisch hoogtepunt dat nergens anders in Nederland voorkomt.

De kerk werd eind jaren zestig ontworpen en is een voorbeeld van post-65-architectuur: sober, gesloten en opgetrokken uit eenvoudige materialen zoals baksteen. Het opvallende ontwerp zit vol religieuze symboliek. De kerk heeft zeven torens, een verwijzing naar de zeven scheppingsdagen. In de zevende toren staat de preekstoel, die daardoor symbool staat voor de zondag, de rustdag. Ook het getal drie, verwijzend naar de heilige drie-eenheid, komt terug in onder meer de verlichting en de vorm van de preekstoel.

De ronde indeling brengt bezoekers dichter bij de preekstoel, omdat alles op het Woord is gericht. De hoogte van het gebouw was bovendien bedoeld voor een grootschalig plan om omliggende huizen te vervangen door flats. Dat plan ging later niet door, maar de kerk stond er al.

De reformatorische gemeente wil van het gebouw af omdat het aantal bezoekers sterk is gedaald, van ongeveer 700 naar 350, en de kerk moeilijk warm te stoken is. Architectuurhistoricus Jurre de Jong, presentator Guido van Dijk en andere betrokkenen vinden sloop echter zonde. Zij zien mogelijkheden voor bijvoorbeeld woningen, een evenementenlocatie, theater of klimhal. Hoewel de kerk ooit tot lelijkste van Nederland werd uitgeroepen, groeit bij de liefhebbers juist de overtuiging dat Zeist een bijzondere parel moet behouden.