Dorp staat stil bij dood barones: 'Ze was heel vriendelijk'
In dit artikel:
Haarzuilens rouwt om Alexandra barones Van Zuylen van Nijevelt van de Haar, die vrijdag op 69-jarige leeftijd overleed. In het dorp hangen de vlaggen halfstok en bij Kasteel de Haar zijn de luiken gesloten tot aan haar begrafenis, volgens een lokale traditie.
Alexandra bleef haar hele leven nauw verbonden met Haarzuilens. Dorpsbewoners herinneren haar als vriendelijk en betrokken. Zo opende ze ieder jaar de kermis en mochten kinderen van de dorpsschool rond Kerstmis een voorstelling geven in het kasteel. Daarbij kregen de kinderen cadeautjes. De afgelopen twee jaar ontbrak ze bij die gelegenheid, vermoedelijk omdat ze toen al ziek was.
Ook voor de medewerkers van Kasteel de Haar was Alexandra belangrijk. Volgens directeur Anetta de Jong informeerde ze altijd naar het reilen en zeilen op het landgoed en verbleef ze enkele keren per jaar in een bijgebouw. De Jong zegt dat De Haar een bijzondere plek in haar hart had. Alexandra sprak met haar Engels, hoewel ze Nederlands had geleerd op de dorpsschool.
De Jong prijst Alexandra en haar zussen bovendien om hun besluit in de jaren negentig om het kasteel voor het publiek te behouden. Het gebouw verkeerde toen in slechte staat en restauratie was zeer kostbaar. De familie had het landgoed ook aan een projectontwikkelaar kunnen verkopen, maar koos ervoor De Haar onder te brengen in een stichting. Daardoor bleef het kasteel behouden in plaats van een commerciële bestemming te krijgen.
Alexandra maakte tot vorig jaar deel uit van de Raad van Toezicht van Kasteel de Haar; haar zus nam die rol over. Het is nog niet bekend of zij ook de kersttraditie met de dorpsschool voortzet.
Inwoner Cees Verhoef kende Alexandra al sinds haar jeugd. Hij werkte ongeveer 25 jaar als privéchauffeur van haar vader en reed de familie en gasten naar onder meer Schiphol, musea en evenementen. De inwoners van Haarzuilens zeggen dat de barones, die geregeld naar het dorp terugkeerde, sterk gemist zal worden.
Vandaag Inside: Valentijn Driessen tegen Wilfred Genee In de Wandelgangen: 'Jij moet helemaal niet zeuren!'