Junger - Ongemak

In dit artikel:

Carmita Junger, die in Utrecht werkt en daar veel sociale contacten heeft, schrijft dat ze inmiddels openlijk over haar verkrachting kan praten. Wat voor haar moeilijk blijft, is het ongemak dat anderen vaak tonen zodra seksueel geweld ter sprake komt. Waar mensen bij een inbraak meestal meeleven en vragen hoe het gaat, volgen bij het woord ‘verkrachting’ volgens haar vaak stilte, wegkijken of een snelle onderwerpwissel.

Dat ongemak heeft volgens Junger grote gevolgen. Slachtoffers kunnen het gevoel krijgen dat hun verhaal anderen tot last is en leren daarom hun trauma kleiner te maken of er helemaal over te zwijgen. Zo blijft de maatschappelijke stilte rond verkrachting bestaan, terwijl het veel vaker voorkomt dan mensen willen erkennen.

Junger zegt dat ze haar verhaal niet langer verzacht om anderen comfortabel te houden. Ze blijft erover schrijven, niet om mensen bewust ongemakkelijk te maken, maar omdat ze het gesprek belangrijker vindt dan dat ongemak en gelooft dat openheid nodig is om de stilte te doorbreken.