Islamitisch centrum vindt na jaren zoeken eigen pand, maar gemeente zegt nee

In dit artikel:

Het Islamitisch Centrum Stichtse Vecht zoekt al veertien jaar naar een vaste locatie in Maarssen. De stichting kocht twee jaar geleden een voormalig kantoorpand aan de rand van een bedrijventerrein, maar de gemeente wees de benodigde vergunning af. Volgens voorzitter Mohamed Asfad is het pand centraal gelegen, goed bereikbaar per fiets en te voet en ver genoeg van woningen om overlast te beperken. In het gebouw zouden een gebedsruimte, een grote activiteitenzaal en lokalen voor onder meer huiswerkbegeleiding komen.

De stichting zegt dat er behoefte is aan een islamitisch centrum voor de ruim 600 moslimgezinnen in de gemeente. Sinds de verkoop van hun voormalige onderkomen in een schoolgebouw in 2014 zijn zij aangewezen op tijdelijke locaties, die later plaats moesten maken voor woningbouw. Vooral oudere en minder mobiele inwoners zeggen behoefte te hebben aan een plek om samen te bidden en elkaar te ontmoeten. Uitwijken naar Utrecht is voor hen niet altijd haalbaar.

De gemeente vindt het bedrijventerrein ongeschikt. Nabijgelegen bedrijven zouden volgens wethouder Frank van Liempdt in hun bedrijfsvoering kunnen worden beperkt door mogelijke extra eisen op het gebied van geur en geluid. Ook de verkeersveiligheid zou een probleem zijn: de Handelsweg is een 50-kilometerweg en volgens de gemeente ontbreekt ruimte voor een veilig trottoir bij de verwachte extra bezoekers. De stichting bestrijdt dat en denkt dat een voetpad of een aparte toegang naar het pand mogelijk is.

De afwijzing leidt tot grote frustratie. Asfad zegt dat de gemeente de stichting jarenlang naar maatschappelijk vastgoed verwees, terwijl daarvan in Stichtse Vecht nauwelijks iets beschikbaar is. De gemeente erkent dat tekort, maar geeft de voorkeur aan maatschappelijke voorzieningen binnen een woonkern. Dat andere voorzieningen, zoals een sportschool en dierenarts, wel op het bedrijventerrein zitten, komt volgens de gemeente doordat elke vergunning afzonderlijk wordt beoordeeld.

Binnen de stichting leeft bovendien het vermoeden dat de afwijzing mede voortkomt uit weerstand tegen een islamitisch centrum. De gemeente ontkent dat en zegt te willen meedenken. Racistische en bedreigende reacties op sociale media versterken het gevoel van tegenwerking bij sommige leden. De stichting gaat tegen het besluit in bezwaar en wil uiteindelijk alsnog een eigen plek in Maarssen realiseren.