Eieren duur? 'Zo'n bijzonder product mag best een paar centen kosten'
In dit artikel:
In Utrecht staat het ei centraal: onopvallend maar veelzijdig en voor veel mensen hét Paassymbool, aldus Jacques Hermus, auteur van de Eibijbel. Hij noemt het ei “echt een wonder” vanwege de enorme culinaire inzetbaarheid — van crème brûlée en eggs benedict tot roerei en uitsmijters — en de hoge voedingswaarde. Door vogelgriep zijn er minder kippen, terwijl kosten en vraag toenemen; een los ei kost inmiddels rond de 40 cent en met Pasen loopt een doos al snel op tot circa 5 euro. Wie goedkoper wil, vindt in de provincie Utrecht vaak goedkopere eieren bij boerderijen via automaten.
Hermus legt ook de historische link met Pasen uit: eieren werden tijdens de vastentijd bewaard en rond Pasen geconsumeerd vanwege het overschot. Over de ouderdomsvraag tussen kip en ei stelt hij dat het ei er evolutionair eerder was, omdat eierleggende reptielen al bestonden voor de kip zoals wij die kennen. In Nederland worden voornamelijk kippeneieren gegeten, maar er bestaan veel varianten: eendeneieren (groter, romiger, vaak gebruikt in patisserie), kwarteleieren (mooi om te zien maar minder smaakvol volgens Hermus), zeldzame kalkoeneieren, beschermde kievitseieren en zelfs meeuweneieren, die elders in Europa gegeten worden en romig-ziltig smaken. De kleur (bruin, wit, blauw of groen) hangt samen met het ras en heeft geen invloed op de smaak.
Consumentencijfers: Nederlanders eten ongeveer 200–220 eieren per persoon per jaar — middenmoot in Europa; China voert de lijst aan met ruim 300 eieren per hoofd per jaar. Gezondheidsgewijs is een puur ei voedzaam door het eiwit, maar de bereiding bepaalt of een gerecht zwaar wordt (bijvoorbeeld gebakken eieren of mayonaise). Hermus waarschuwt vooral voor eieren van hobbykippen: bodemvervuiling met PFAS blijkt problemen te geven. Het RIVM vond vorig jaar landelijk onderzoek met in Maartensdijk de hoogste PFAS-concentratie — bijna duizend keer de toegestane hoeveelheid — en het advies is om zulke eieren te mijden omdat supermarktproducten wel gecontroleerd worden, maar eigen kippeneieren niet. Tot slot blijft Hermus gefascineerd door het ei en werkt hij aan een volgend boekproject: een Kaasbijbel.