Een jaar geleden stortte de waterpolodroom van Flemming Kastrop (23) in: 'De arts draaide er niet omheen'
In dit artikel:
Flemming Kastrop uit Utrecht groeide op bij UZSC en werkte al van jongs af toe naar een loopbaan als waterpoloër. Zijn talent leverde hem een plek in de hoofdmacht van UZSC en al op twintigjarige leeftijd — drie jaar geleden — maakte hij zijn debuut op een groottoernooi: het EK in Split. Daarna volgde een snelle internationale doorbraak: eerst een seizoen bij Primorac Kotor in Montenegro (kampioen en debuut in de Champions League) en daarna een contract bij de Italiaanse topclub Trieste, naar eigen zeggen het hoogtepunt qua niveau en omgeving.
Die Italiaanse droom hield echter abrupt op na drie weken: Kastrop werd ziek. Wat aanvankelijk op griep of corona leek, bleek na uitgebreid medisch onderzoek ernstiger. De exacte diagnose wordt door Kastrop zelf beperkt besproken om geruchten te voorkomen, maar vaststond dat hij langdurig medicatie nodig had. Omdat de voorgeschreven medicijnen gevaarlijk kunnen zijn in combinatie met topsport, werd zijn contract bij Trieste beëindigd en keerde hij naar Utrecht terug. Ondanks dat hij zich beter voelde, kwam het bericht hard aan.
Na herstel kon hij terugkeren naar zijn oude club UZSC, waar hij onder medische begeleiding rustig weer ging trainen. In januari 2025 stopte hij met de medicatie en maakte hij een gevoelige rentree in het water. Die comeback leverde hem in april 2025 opnieuw een uitnodiging voor Oranje op voor de World Cup. Tijdens dat toernooi ontstond echter opnieuw een probleem: een vreemd gevoel in zijn kuit leidde tot onderzoek in het ziekenhuis. De medische conclusie was uiteindelijk dat hij het risico niet meer kon nemen; de medicatie bleek weer noodzakelijk en verder spelen te gevaarlijk. Daarmee kwam zijn topsportloopbaan binnen enkele uren definitief tot een einde.
Kastrop neemt het besluit nuchter: hij zegt meer berusting dan teleurstelling te voelen, omdat de herhaalde medische risico’s helder waren. Terug in Nederland vond hij steun bij familie en vrienden en koos hij relatief snel voor een nieuwe richting: hij verhuisde naar Lissabon om een master Econometrie te volgen aan de Universiteit van Lissabon. Dat ziet hij als een nieuw avontuur en een alternatief voor het spelen in het buitenland.
Hij blikt dankbaar terug op wat hij wél bereikte — EK-optredens, Champions League, een kampioenschap en vriendschappen — en zegt dat de ervaring hem veranderd heeft. Topsport noemde hij lang ‘een bubbel’; de gedwongen stop leerde hem ook kleine dingen waarderen buiten het zwembad, zoals koffie in de zon en surfen met vrienden. Zijn belangrijkste les: je bent veerkrachtiger dan je denkt.