Eddy Zoëy bezoekt de Hollandse Waterlinies: 'Van verdedigingslinie naar bijenlinie'

In dit artikel:

De Hollandse Waterlinies in de provincie Utrecht, ooit aangelegd om vijanden tegen te houden, blijken tegenwoordig vooral een toevluchtsoord voor natuur. Op forten zoals Fort ’t Hemeltje bij Houten vinden zeldzame planten en dieren opvallend goede leefomstandigheden. Volgens ecoloog Willemijn van Hees is dat geen toeval: de forten hebben door hun slimme opbouw met wallen, water en slootkanten veel verschillende microhabitats, terwijl de omgeving lang niet mocht worden bebouwd en veel forten na de Tweede Wereldoorlog jarenlang verlaten waren.

Die rust heeft vooral wilde bijen veel kansen gegeven. Nederland telt ongeveer 360 soorten wilde bijen, en meer dan een derde daarvan komt voor op de forten in de Waterlinie. Om deze soorten extra te helpen, zijn op Utrechtse forten zogeheten bijenruiters geplaatst: houten constructies met nestelgaatjes waar onder meer metselbijen graag gebruik van maken. Van Hees benadrukt dat goed beheer genoeg kan zijn om de natuur daar verder te laten opbloeien.

Het stuk maakt ook het onderscheid tussen wilde bijen en de bekende honingbij, die door imkers wordt gehouden en bijgevoerd. Hommels vallen overigens ook onder de bijen, en alleen de vrouwtjes kunnen steken.