Fruitteler Tony wacht al 7 jaar op akkoord over ambitieus zonneveld bij Haarzuilens
In dit artikel:
In Haarzuilens, vlak bij de A2, stokt sinds zeven jaar de uitvoering van OcK‑Zon — Zonneveld Ockhuizen — een burgerinitiatief dat met ruim veertig hectare het grootste zonnepark van Utrecht en een van de grootste van Nederland moet worden. Het plan, waarin grondeigenaren, de gemeente Utrecht, provincie, Natuurmonumenten, energiecoöperaties en de Van Bijleveltstichting samenwerken, zou stroom leveren aan ongeveer 16.000 woningen en al in 2023 operationeel zijn geweest. Tot op heden is er echter nog geen paal de grond in gegaan.
Fruitteler Tony van Rossum uit Haarzuilens is één van de betrokken grondeigenaren en een van de meest zichtbare slachtoffers van de impasse. Van Rossum ruilde al investeringen in zijn fruitteelt in voor deelname aan het zonneveld: hij stopte met vernieuwing van bomen en sloot een persoonlijke lening af om het project te starten. Nu staat zijn bedrijf financieel en operationeel onder druk omdat uitvoering uitblijft en hij geen toekomst meer ziet voor fruitteelt door de geplande natuurontwikkeling rond Kasteel de Haar.
De belemmering draait om voorwaarden van Natuurmonumenten. De natuurbond steunt opwekking van duurzame energie, maar alleen als concrete, langdurige natuurwinst op de grond onder het park is gegarandeerd. Natuurmonumenten eist dat de percelen na de exploitatieperiode van circa dertig jaar definitief als natuurbestemming worden ingericht en dat daar juridische waarborgen voor komen. Volgens de organisatie levert de gemeente Utrecht nu niet de harde garanties die daarvoor nodig zijn, waardoor Natuurmonumenten dreigt zich terug te trekken.
De gemeente stelt dat gesprekken over die garanties plaatsvinden en dat partijen “op zeer korte termijn” tot duidelijke afspraken willen komen; een woordvoerder van wethouder Senna Maatoug zegt dat het uitgangspunt is dat de gronden na dertig jaar als natuur worden ingericht en beheerd. Lokale betrokkenen — waaronder D66‑raadslid Joost Vasters en de Van Bijleveltstichting — wijzen op verwarring door wisselende gesprekspartners en wisselende wethouders binnen de gemeente als oorzaak van vertraging.
De situatie illustreert de spanning tussen energietransitie, landbouw en natuurbeheer: een groot burgerinitiatief dat tegelijk kansen biedt voor duurzame stroom en voor gebiedsontwikkeling, maar waarbij onduidelijkheid over juridische garanties en belangenconflicten de uitvoering lamlegt. Voor Van Rossum en andere grondeigenaren zijn de gevolgen concreet en pijnlijk: gemiste investeringen, financiële lasten en onzekere bedrijfsvoering zolang besluitvorming uitblijft.