Gijs loopt nietsvermoedend in het bos als hij de dodelijke groene knolamaniet tegenkomt

In dit artikel:

Het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum (NVIC) van het UMC Utrecht heeft dit jaar zeven patiënten een tegengif toegediend na mogelijke vergiftiging met amatoxine, het gif van de groene knolamaniet. Voor één patiënt kwam de behandeling te laat; die persoon overleed. Als het tegengif niet snel wordt gegeven, kunnen ernstige lever- en nierschade ontstaan. Bij enkele patiënten werd daarom een levertransplantatie overwogen, al is niet bekend of die daadwerkelijk is uitgevoerd.

Het NVIC ontving tot nu toe 178 meldingen van mogelijke paddenstoelenvergiftiging. Meestal gaat het om jonge kinderen die per ongeluk iets hebben gegeten. Ongeveer tien procent van de meldingen betreft geplukte paddenstoelen; in circa negen gevallen was mogelijk sprake van een soort met amatoxine.

De groene knolamaniet was twintig jaar geleden vooral in duingebieden te vinden, maar komt inmiddels op veel meer plaatsen in Nederland voor. Paddenstoelenexpert Peter-Jan Keizer vermoedt dat klimaatverandering en hogere temperaturen daaraan bijdragen. De schimmel leeft samen met bomen zoals eiken, beuken en lindes en vormt daar vruchtlichamen in de bodem. De paddenstoel is te herkennen aan zijn groene hoed en witte plaatjes aan de onderkant, in tegenstelling tot een champignon, die roze tot donkerbruine plaatjes heeft. Wie onvoldoende kennis heeft, kan volgens Keizer beter paddenstoelen in de winkel kopen.

In bossen van Staatsbosbeheer mag beperkt worden geplukt, tot 250 gram, maar alleen door mensen die weten wat ze doen. In gebieden van bijvoorbeeld het Utrechts Landschap is plukken verboden. Naast de groene knolamaniet bestaan er nog andere giftige soorten.