Danique verloor haar baby vlak voor geboorte: 'Zat opeens thuis zonder kind in mijn buik'

In dit artikel:

Danique van der Snoek uit Odijk verloor twee jaar geleden haar zoon Senna bij een stilgeboorte. Ze was 28 weken zwanger en had ondanks een zwaar verloop van de zwangerschap geen medische aanwijzingen dat het mis zou gaan. Wel had ze voortdurend een onverklaarbaar voorgevoel dat er iets niet klopte.

In de nacht van 2 op 3 mei kreeg ze hevige krampen. Bij een geplande echo de volgende dag bleek dat haar vliezen hoog waren gescheurd. Omdat de weeën niet begonnen, bleef Danique ter observatie in het ziekenhuis. Toen de hartslag van de baby instabiel werd, werd ze overgebracht naar een academisch ziekenhuis. Een spoedkeizersnee werd voorbereid, maar uitgesteld nadat de hartslag tijdelijk herstelde. De volgende ochtend was die niet meer te vinden en kreeg Danique te horen dat Senna was overleden.

Danique en haar partner kozen ervoor hun zoon nog een dag te dragen. Op 7 mei werd hij geboren na het opwekken van de bevalling. Hoewel ze kort het gevoel had dat haar gezin compleet was, volgde een zware rouwperiode. Ze voelde zich aanvankelijk schuldig en dacht dat ze als moeder had gefaald, maar leerde in therapie dat het verlies niet haar schuld was. Het contact en de steun uit haar omgeving namen na de uitvaart snel af; uiteindelijk gingen zij en haar partner uit elkaar.

Tijdens de Week van het zwangerschapsverlies vraagt Danique meer aandacht voor dit vaak verzwegen verdriet. Samen met andere ouders werkt ze aan een boek over hun ervaringen. Volgens haar blijven overleden kinderen deel van hun gezinnen en mogen hun namen en herinneringen genoemd worden.