Cees van Gemerts Tour van 1926 (8)

In dit artikel:

Cees van Gemert, een 70‑jarige Utrechter en voormalig leider van een theatergroep, heeft in het kader van zijn zelf opgelegde project — “70 jaar, 70 dagen” langs het routetraject van de Tour van 1926 — de elfde etappe Luchon–Perpignan (oorspronkelijk 323 km) in vieren gereden en arriveerde deze week veilig in Perpignan. De rit voerde hem over klassieke Pyreneeëncols zoals de Ares, de Portet d’Aspet, de Col de Port, de Puymorens en de Col de la Perche; eerder had hij onder meer de Aubisque, de Tourmalet en de Peyresourde beklommen en een rustdag in Luchon genomen.

De etappe doet denken aan de zware, bijna mythologische Tour van 1926 (5.745 km in zeventien aaneengesloten ritten), met als winnaar van die dag de Belg Lucien Buysse. Van Gemert volgt die oude paden op een moderne fiets, maar met ouderwetse volharding: hij heeft in vijftig dagen geen lekke band gehad, geen valpartij en slechts één kleine reparatie in Normandië. Hij loopt zelfs vijf dagen voor op zijn eigen schema.

Onderweg wisselden momenten van verstilling en schoonheid zich af met onverwachte tegenslag. Bij de Col de Port genoot hij van de stilte en het natuurgeluid; bij het monument voor Fabio Casartelli stond hij stil bij het belang van veiligheid: "Doe een helm op in de afdaling. Bij het klimmen zet ik hem niet op," zei hij naar aanleiding van de fatale val van Casartelli in 1995. De zwaarste praktische hindernis kwam door moderne navigatie: de routeplanner Komoot leidde hem naar een onverhard paadje dat eindigde in een weiland, waarbij hij zijn fiets meerdere keren over boomstammen moest tillen en door doornstruiken ploegde. Die ervaring deed hem besluiten vaker de bewegwijzering te volgen in plaats van blind op de app te vertrouwen.

Na een teleurstellende overnachting in Bourg‑Madame vond hij in het nabijgelegen Puigcerdà warme Spaanse gastvrijheid. De afdaling naar Perpignan was heet en steil — van 1.579 meter naar zeeniveau — maar hij kwam ongeschonden aan in de Catalaanse grensstad, waar hij zich even verbond voelde met het oude Barcelona‑gevoel. Ondanks de solitaire aard van zijn onderneming ontmoet hij soms andere fietsers op de cols; vaak haalt hij hen in, soms gebeurt het omgekeerde.

Van Gemert rust nu kort in Perpignan, heeft plannen voor een paar dagen Barcelona met zijn partner Julia, en verwacht op zaterdag 27 juni bezoek van zijn dochter Mink, die een deel van de resterende tocht met hem meefietst. Daarna wacht nog het zwaarste deel: de Alpen met reuzen als de Vars en de Izoard richting Toulon en Nice. Zijn indruk: verrast door zijn eigen weerbaarheid, opgewekt en vastbesloten om door te gaan.