Cees van Gemerts Tour van 1926 (3)
In dit artikel:
Cees van Gemert, 70-jarige voormalig leider van een theatergroep uit Utrecht, herhaalt dit voorjaar in etappes de route van de Tour de France van 1926: 5754 kilometer in 70 dagen, bij voorkeur over hetzelfde traject. Inmiddels heeft hij de 1000 kilometer gepasseerd en voltooid hij de historische derde etappe Metz–Duinkerken — in 1926 de langste rit van 433 km, gewonnen door de Belg Gustaaf van Slembrouck in 17 uur en 11 minuten. Van Gemert deed er verspreid over meerdere dagen 23 uur en 40 minuten over.
Van Gemert neemt de oude etappes in blokken van drie à vier dagen. De eerste delen gingen voorspoedig, waardoor hij soms voorloopt op zijn strakke schema. Onderweg naar Duinkerken registreerde hij op Polar Steps pittige omstandigheden: kou, regen en vooral veel tegenwind. Maubeuge en Lille kwamen langs als belangrijke tussenstops; Lille bezocht hij ook een rustdag vanwege zware buien. In zijn dagboek beschrijft hij het landschap afwisselend als flat en slingerende weggetjes met kerktorentjes als herkenningspunten, en grauwe dorpen waar het culinaire aanbod beperkt is tot pizza, kebab en friet.
Fysiek komt de tocht inmiddels met ongemakken: een beginnend griepje, spier- en hoofdpijn en kapotte uitrusting — een natte powerbank en een verloren handschoen. Toch fietst hij doorgaans 80–90 km per dag met een gemiddeld tempo rond de 18 km/u. De grootste uitdaging noemt hij niet de bergen van de Pyreneeën of Alpen die nog volgen, maar de kustsecties in Normandië en Bretagne: onafgebroken wind langs kliffen die het rijden constant vermoeiend maakt.
Van Gemert reist zonder professionele begeleiding: geen coach, soigneur of diëtist, alleen een wegenkaart en mentale steun van thuis en volgers via Nieuws030 en Polar Steps. Die publieke support helpt hem door lastige momenten. Tijdens lange dagen denkt hij ook na over persoonlijke zaken; de tocht versterkt zijn besef dat hij gelukkig is in zijn relatie met vrouw Julia, die hem vergezelt tijdens rustdagen. Samen verbleven ze in een B&B in het oude centrum van Lille.
Historische context intrigeert hem: hij bewondert de renners van 1926, die met veel slechter materiaal, op ruwe wegen en zonder moderne voorzieningen etappes van ver over 300 km reden. Van Gemert betrekt die vergelijking bij zijn eigen inspanning, realistisch over zijn beperkingen maar vol respect voor het verleden.
Recent vervolg: met een dag voorsprong op schema bereikte hij na 90 km van Duinkerken Boulogne-sur-Mer, uitgeput maar tevreden. De komende weken wachten zwaardere omstandigheden en grote hoogtemeters, maar Van Gemert blijft gestaag doorgaan, gesteund door enthousiasme van volgers en zijn eigen doorzettingsvermogen.