Cees (91) denkt tijdens bevrijdingslunch aan de hongerwinter: 'Dankbaar dat we nu zo'n rijke tafel hebben'

In dit artikel:

In ontmoetingscentrum Overhees in Soest vierden tientallen ouderen Bevrijdingsdag met een eenvoudige lunch, gesprekken en het delen van persoonlijke herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog. De organisatie benadrukte het belang van het doorgeven van die verhalen zodat volgende generaties de betekenis van vrijheid niet vergeten.

Mevrouw Emma Veldkamp, die tijdens de oorlog werd geboren, vertelde hoe haar ouders als klein verzet hun kinderen naar leden van het Koninklijk Huis noemden — een actie waar "de Duitsers niet blij mee waren". Ze herinnerde zich ook de hongerwinter: ondanks dat haar ouders een bakkerij hadden, moesten ze ver reizen om voedsel te bemachtigen. Bevrijdingsdag blijft voor haar een bijzonder moment; haar kleinzoon brengt ieder jaar het Bevrijdingsvuur van Wageningen naar Soest.

Cees Kelder, die de honger in Amersfoort van 1944 meemaakte, vertelde emotioneel hoe gaarkeukens toen hun voedsel leverden en dat de geur van toen blijvend gekoppeld is aan die perioden — daardoor kan hij nog steeds geen macaroni verdragen. Tegelijkertijd raakt hem nieuws over kinderen die nu honger lijden, bijvoorbeeld in Gaza: het doet hem terugdenken en roept de vraag op waarom basisvoorzieningen voor kinderen niet wereldwijd gegarandeerd zijn.

Frans Veenendaal, geboren na de oorlog, leeft met de erfenis van zijn vader die in Kamp Amersfoort gevangen zat; de mishandelingen daar hebben het gezin lang belast. Hij benadrukte dat vrijheid ook betekent dat je je mening kunt uiten maar daarbij respect moet blijven tonen en waarschuwde tegen leiders die die vrijheid bedreigen: "Die ellende moeten we elkaar besparen."

De lunch in Soest liet zien hoe herinneringen aan leed en verzet het begrip vrijheid vandaag levend houden en verbinden met actuele zorgen over mensenrechten en ongelijkheid.