Oud-rechercheur: 'Heulmeisje was een Duitse minderjarige prostituee, verslaafd aan heroïne'

In dit artikel:

In 1976 werd langs de A12 bij parkeerplaats De Heul het lichaam van een ongeveer 14 à 15‑jarig meisje gevonden; ze lag in een ondiepe kuil afgedekt met takken en is sindsdien nooit geïdentificeerd. In het boek Het Heulmeisje, dat oud‑rechercheur Wim Perlot samen met journalist Boudewijn Smid uitbrengt, brengt Perlot een nieuw beeld van wie het meisje mogelijk was en wat er in haar leven voorafging.

Perlot – tot zijn pensioen in 2019 nauw betrokken bij de zaak en medeoprichter van het cold‑case‑team Midden‑Nederland – stelt dat het slachtoffer mogelijk een tiener uit het Eifelgebied (West‑Duitsland) was die op jonge leeftijd aan heroïne verslaafd raakte. Hij vergelijkt haar scenario met dat van Christiane F.: verslaving op jonge leeftijd, prostitutie en verplaatsing naar steden waar de heroïnescene groot was, zoals West‑Berlijn en later Amsterdam. Door ondervoeding en verslaving zou haar toestand verergerd zijn; hoe zij precies stierf en op De Heul belandde blijft onopgelost.

Het boek geeft ook nieuw licht op eerdere verhoren en verdachten. Twee mannen, Harry A. sr. en jr., verklaarden ooit beiden dat zij het meisje hadden gedood, en trokken die verklaringen later in. Perlot concludeert dat het onwaarschijnlijk is dat de vader de dader was en dat zijn bekentenis mogelijk onder druk is afgelegd. Een andere onthulling is dat bij een verhoor de verdachte een foto herkende die de politie toonde—maar die foto bleek niet van het Heulmeisje maar van Monique Jacobse, die nog leeft; een pijnlijke fout uit het oorspronkelijke onderzoek.

Perlot steunt een eerder door RTV Utrecht gestart initiatief om het beschikbare DNA van het meisje in Amerikaanse databanken te zetten, in de hoop verre familieleden te vinden. Hij doet ook een dringende oproep aan burgemeester Frits Naafs om het graf in Maarn te laten openen zodat nieuw DNA‑materiaal kan worden genomen; een forensisch deskundige noemt dat het laatste redmiddel om het meisje haar naam terug te geven. Het boek levert geen sluitende verklaring voor haar dood, maar herschikt bewijsmateriaal en zet nieuwe stappen richting identificatie.