Veel bushaltes in provincie Utrecht niet toegankelijk voor mensen met beperking

In dit artikel:

In de provincie Utrecht blijkt een groot deel van de bushaltes niet volledig toegankelijk voor mensen met visuele of motorische beperkingen, volgens een gezamenlijke analyse van regionale omroepen op basis van DOVA’s Halteviewer (stand 13 januari). Landelijk zijn ruim 39.000 reguliere haltes bekeken: circa 60% mist voldoende voorzieningen voor blinden en slechtzienden (zoals geleidelijnen en duidelijke instapmarkeringen) en bijna de helft is niet goed bruikbaar voor mensen met een mobiliteitsbeperking.

Binnen Utrecht zijn de verschillen fors. Lopik valt negatief op: van de 132 door de gemeente beheerde haltes staat 95% als ontoegankelijk geregistreerd. De gemeente verklaart dat veel stops eenvoudige buurtbushaltes in lintbebouwing zijn — vaak slechts een bord langs een smalle weg waar voetgangers, fietsers en auto’s hetzelfde deel van de weg gebruiken — en dat door het geringe gebruik geen aanpassingen worden doorgevoerd. Amersfoort presteert het best in de provincie, met 92% van de gemeentelijke haltes volledig toegankelijk; ook Zeist, Utrecht en Rhenen scoren relatief goed. Kleinere plattelandsgemeenten zoals Montfoort en Oudewater hebben daarentegen meer dan 80% van hun haltes als ontoegankelijk genoteerd. Het betreft in deze gevallen altijd haltes waar de gemeente zelf wegbeheerder is.

Belangenorganisaties wijzen erop dat Nederland zich via het VN-verdrag inzake de rechten van mensen met een handicap heeft verplicht openbaar vervoer toegankelijk te maken, omdat bereikbaarheid cruciaal is voor maatschappelijke deelname: wonen, werken, sport en sociale contacten. DOVA-waarnemingen komen bovendien met de kanttekening dat gemeenten en provincies de Halteviewer in principe jaarlijks bijwerken, wat invloed kan hebben op de actuele staat van de gegevens.

Kortom: stedelijke gebieden hebben over het algemeen beter toegankelijke haltes, terwijl in landelijke gemeenten veel eenvoudige, slecht uitgeruste opstapplaatsen ontbreken — een knelpunt voor inclusieve mobiliteit dat beleidsmatige keuzes en investering vereist om te voldoen aan internationale toegankelijkheidsplichten.