Arjen leeft nog dankzij stamceldonor, maar zo'n donor is niet vanzelfsprekend
In dit artikel:
Arjen Hordijk uit Zeist bleef leven dankzij een anonieme stamceldonor; zijn vrouw Linda zet zich sindsdien in om meer donoren te werven en aandacht te vragen voor het tekort aan geschikte matches. Na een zware periode waarin Arjen ziek was en Linda zelf een burn-out kreeg, begon zij met hardlopen om te verwerken wat het gezin had meegemaakt. Sinds dit jaar neemt ze maandelijks aan loopjes deel; op 31 mei loopt ze de halve marathon in Amersfoort en ze wil volgend jaar de marathon van Rotterdam lopen. Via haar actiepagina zamelt ze geld in voor stichting Matchis, die in Nederland stamceldonoren registreert en wereldwijd naar matches zoekt.
Arjen kreeg in 2022 voor de tweede keer een stamceltransplantatie omdat medicijnen niet hielpen tegen zijn zeer zeldzame vorm van leukemie. Stamceltransplantatie is bedoeld om het beschadigde beenmerg 'schoon te vegen' en gezonde bloedcelproductie te herstellen. Matchis doorzoekt internationale databanken; voor Arjen werden vier mogelijke matches gevonden, maar geen perfecte doordat zijn bloedcelopbouw relatief zeldzaam is—waardoor het risico op complicaties groter werd. De eerste transplantatie leek aanvankelijk te slagen, maar hij raakte daarna ernstig ziek door meerdere virale infecties; zijn immuunsysteem werkte nog niet goed en hij had bloedtransfusies en langdurige ziekenhuisopname nodig. Een tweede transfusie dreigde te mislukken omdat de donor op het laatste moment werd afgekeurd, maar enkele weken later kon de ingreep wél doorgaan en uiteindelijk herstelde Arjen: ruim een week na die succesvolle transplantatie mocht hij naar huis, waarna zijn lichaam zich langzaam aanpaste aan het nieuwe immuunsysteem.
Linda gebruikt sociale media om zowel haar persoonlijke verhaal te delen als om voorlichting te geven over stamceldonatie. Ze merkt dat veel mensen verkeerde ideeën hebben—zoals dat donorschap alleen van bloedgroep afhangt—terwijl het om een ingewikkelde genetische match gaat die vaak samenhangt met afkomst. Dat heeft concrete consequenties: voor mensen met een Nederlandse achtergrond is de kans op een perfecte match ruim 90 procent, maar bij mensen met een niet-westerse achtergrond kan die kans dalen tot circa 60 procent; bij gemengde achtergrond is de kans nog kleiner. Daarom richt Matchis zich vooral op 18–35-jarigen, omdat jonge donoren de beste genezingskans bieden, maar ook oudere mensen kunnen zich aanmelden. Vorig jaar vonden 550 mensen in Nederland via Matchis een anonieme donor; het aantal patiënten dat geen match vindt, is niet bekend.
Het stel is de donor eeuwig dankbaar. Arjen zegt zonder die persoon niet meer te leven. Inmiddels gaat het beter met hem en is Linda hersteld van haar burn-out; hun inzet is nu gericht op het vergroten van de donorregistratie en het verbeteren van de diversiteit daarvan.