Activisten richten pijlen op bestrijdingsmiddelen boeren: 'Nieuwe stikstofcrisis'

In dit artikel:

Natuurorganisatie Mobilisation for the Environment (MOB) vraagt de provincie Utrecht om het gebruik van bestrijdingsmiddelen op ongeveer 75 landbouwpercelen bij kwetsbare natuurgebieden te verbieden. Het gaat onder meer om akkers bij Cothen, Wijk bij Duurstede en Leerdam, waarvan sommige in of vlak bij Natura 2000-gebieden liggen. MOB richt zich vooral op middelen met PFAS, die slecht afbreken en via bodem, water en lucht over grote afstanden kunnen worden verspreid.

Aanleiding is een uitspraak van de Raad van State over een lelieteler in Drenthe. Daaruit volgt dat bedrijven nabij Natura 2000-gebieden vooraf moeten aantonen dat gewasbeschermingsmiddelen geen schadelijke gevolgen hebben; anders is een vergunning nodig. Volgens Wageningen University & Research ontbreekt echter nog een methode om vast te stellen welk bedrijf verantwoordelijk is voor vervuiling buiten ongeveer vijftig meter van een akker. Middelen kunnen daar ook afkomstig zijn van andere bedrijven of via regen en verdamping verder worden verspreid.

MOB gebruikte een zelfgemaakt computerprogramma dat openbare gegevens over natuurgebieden, landbouwpercelen en gewassen combineert om het handhavingsverzoek op te stellen. De Omgevingsdienst Utrecht wees het verzoek na twee maanden af omdat het te algemeen zou zijn. MOB gaat daartegen in beroep.

WUR werkt aan een model om te berekenen hoe bestrijdingsmiddelen zich via grondwater en de lucht verspreiden, maar het is nog onduidelijk wanneer dat klaar is. Onderzoeker Bas Buddendorf waarschuwt dat een uitspraak zonder goede meetmethode grote gevolgen kan hebben voor boeren. De provincie pleit daarom voor helder landelijk beleid en stelt dat het ontbreken van een meetmethode niet automatisch betekent dat vergunningen onmogelijk zijn. MOB wil harde afspraken over pesticiden en trekt de verzoeken mogelijk in zodra die er komen.