Achter de slagboom van het azc: 'bezig blijven houdt ons op de been'

In dit artikel:

In de bossen tussen Leersum en Doorn bezoekt RTV Utrecht dit voorjaar het asielzoekerscentrum in het voormalige revalidatiegebouw De Hoogstraat, het oudste azc in de regio. Landelijk was er recent veel politieke en maatschappelijke onrust rond opvang — nieuwe asielwetten sneuvelden en gemeenten zoeken nog naar plekken voor opvang, gepaard gaand met protesten — maar in Leersum draait het vooral om het alledaagse leven van ruim 500 bewoners achter de slagboom.

Een familie uit Iran illustreert dat bestaan: de zussen Mahbubeh en Mansourih wonen daar met hun 85-jarige moeder Lely in één kamer van ongeveer 10 m2; keuken en douche delen ze met nog een gezin. Hun dagen vullen zich met Nederlandse taallessen, vrijwilligerswerk met kinderen, huishoudelijke taken en online bijbelles. Hoewel ze actief blijven en sociale contacten zoeken, zeggen ze eerlijk dat het azc niet hetzelfde is als thuis — “Nee, dit is niet ons huis. Het leven hier is niet makkelijk,” aldus Mansourih. De zussen, beiden universitair opgeleid, hebben hun volwassen kinderen in Iran achtergelaten maar vinden zingeving in het werken met kinderen die getraumatiseerd thuiskomen.

Moeder Lely, met 85 jaar de oudste bewoner, moet op hogere leeftijd een nieuw leven opbouwen maar voelt zich door sport en yoga krachtig genoeg om dat vol te houden.

De bezoekserie 'Margreet in het azc' toont acht weken lang portretten van de dagelijkse realiteit in zo’n opvang: opgroeien, toekomstplannen maken terwijl je verblijf onzeker is, en leren meedoen in een land waarvan je de taal soms nog niet spreekt.