Zonder Lopik was er geen televisie geweest: dit is waarom

In dit artikel:

Op 2 oktober 1951 vond de eerste Nederlandse televisie-uitzending plaats vanuit Studio Irene in Bussum. De uitzending werd mogelijk gemaakt door een nieuwe zendmast bij Lopik, die nodig was om televisiesignalen over een groot deel van Nederland te verspreiden.

De mast zou aanvankelijk in het Gooi worden gebouwd, dicht bij de studio’s. Omdat de omgeving van Schiphol daar geen bouwwerk hoger dan 60 meter toestond vanwege laagvliegende vliegtuigen, werd gekozen voor een locatie bij Lopik. De 200 meter hoge mast, met daarbovenop nog een antenne van ruim twintig meter, had een bereik van ongeveer 65 kilometer.

De onderdelen werden in Duitsland gemaakt en in september 1950 per boot via de Lek aangevoerd. In januari 1951 was de mast vrijwel voltooid en daarmee het hoogste bouwwerk van Nederland. Tijdens de bouw werd de installatie meerdere keren beschadigd. Twee mannen werden aangehouden nadat ze een antenne met een schroevendraaier hadden vernield. Ze verklaarden bang te zijn voor werkloosheid zodra de werkzaamheden zouden eindigen.

Bij de eerste uitzending bereikten de signalen ongeveer vijfhonderd televisietoestellen. Door de snelle groei van het aantal kijkers bleek de mast al snel ontoereikend. Daarom werd in 1961 de modernere Gerbrandytoren in gebruik genomen; een jaar later werd de zendmast van Lopik afgebroken. De mast stond overigens op het Paardenveld, officieel op IJsselsteins grondgebied, en was dus niet dezelfde toren als de Gerbrandytoren.