Verkrachtingen om huwelijk af te dwingen: 5 jaar cel voor Syriër in azc Leersum
In dit artikel:
De rechtbank Midden-Nederland heeft de 24-jarige Najem al K. veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor twee verkrachtingen, stalking en dwang. De straf ligt onder de eis van het Openbaar Ministerie (acht jaar), omdat de rechter bij de beoordeling rekening hield met psychische problematiek en zwakbegaafdheid, wat volgens het vonnis tot verminderde toerekeningsvatbaarheid leidt.
De zaak draait om twee vergelijkbare gevallen in asielzoekerscentra: een verkrachting in het azc in Leersum van een jonge vrouw uit Utrecht en een eerdere verkrachting in een azc in Wassenaar. Al K. had de vrouwen via TikTok leren kennen; aanvankelijk was hij attent, maar na beëindiging van de relaties trad een patroon van controle en escalatie op. In het Leersum-dossier liet hij de Utrechtse vrouw naar zich toe komen door te dreigen naaktfoto’s (zonder hoofddoek) naar haar familie te sturen en verkrachtte haar daarna in het azc.
Het OM stelde dat Al K. de culturele en religieuze achtergrond van de slachtoffers doelbewust misbruikte om een huwelijk af te dwingen en ‘eer’ te herstellen; de rechtbank noemt verkrachting in die context een middel om controle terug te krijgen. Naast de verkrachtingen oordeelde de rechter dat Al K. zich schuldig maakte aan stalking: hij belde en sms’te honderden keren en wachtte slachtoffers op bij school en werk, wat de rechtbank kwalificeerde als een systematische inbreuk op de persoonlijke levenssfeer.
De rechtbank schrijft Al K. aan dat hij geen verantwoordelijkheid neemt en weinig inzicht toont in zijn handelen. Naast de celstraf krijgt hij een contactverbod van vijf jaar en schadevergoeding aan de slachtoffers van 10.000 en 15.000 euro. Er is ook een maatregel voor langdurig toezicht opgelegd, zodat na detention mogelijk begeleiding of beperkingen kunnen worden opgelegd vanwege het risico op herhaling — een aanbeveling van de reclassering.
Of dat toezicht effectief kan worden uitgevoerd hangt samen met de onduidelijke verblijfsstatus van de veroordeelde; hij zit nog in een asielprocedure. Pas tegen het einde van de straf wordt bekeken of hij in Nederland mag blijven en of langdurig toezicht hier kan worden gehandhaafd.